Monika Michałek-Dzwonkowicz pracuje w Caritas Archidiecezji Katowickiej od 18 lat. Wszystko zaczęło się od kilkumiesięcznego zastępstwa w Zakładzie Opiekuńczo‑Leczniczym w Katowicach. Miała zostać tylko na chwilę, ale szybko okazało się, że to miejsce stało się jej drogą zawodową i życiową. Zaczynała jako terapeuta, później pracowała jako opiekun medyczny, a dziś kieruje zespołem pracowników i każdego dnia wraz z nimi troszczy się o 35 pacjentów ZOL-u.
Jak sama przyznaje, wiele osób ma bardzo trudne skojarzenia z takimi miejscami. Dlatego dla niej i całego zespołu szczególnie ważne jest coś więcej niż sama opieka medyczna. „Takie miejsce kojarzy się bardzo źle, ale nam zależy na tym, by pacjenci czuli się u nas jak w domu – wiem, jak to brzmi, ale tak naprawdę jest” – mówi Monika.
Opieka w takim miejscu nie dotyczy jednak wyłącznie samych pacjentów. To także ogromne wsparcie dla ich bliskich. „To chodzi także o rodzinę, nie tylko o pacjenta. To pomoc także dla nich. Rodziny, te osoby tak nam zaufały…” – podkreśla.
Praca z seniorami pokazuje jej każdego dnia, jak bardzo człowiek potrzebuje drugiego człowieka. „Osoby starsze są często pozostawione same sobie w domach, a my potrzebujemy do życia innych ludzi. Na wszystko są dzisiaj pigułki. Można uśmierzyć ból, ale braku drugiego człowieka nic nie może zastąpić”.
Każdy dzień przynosi nowe doświadczenia, emocje i historie. „Codziennie doświadczam innych emocji, innych sytuacji. Każdy pacjent to inna historia i trzeba się stale uczyć wrażliwości” – mówi.
Szczególnym wymiarem tej pracy jest towarzyszenie seniorom w ostatnim etapie życia. „Praca z seniorami jest dla mnie bardzo ważna, cieszę się, że mogę towarzyszyć im w odchodzeniu”. W tych najtrudniejszych chwilach najważniejsza jest obecność. „Trzymamy pacjenta za rękę, towarzyszymy modlitwą, żeby to odejście nie było samotne”.
Zapraszamy do wysłuchania audycji z udziałem Moniki w audycji „Moja Historia” Katarzyny Widery-Podsiadło w Radiu eM – szczerej i poruszającej opowieści o pracy, która wymaga ogromnej wrażliwości, o relacjach z seniorami i o tym, jak wielką wartość ma po prostu bycie przy drugim człowieku.
Udostępnij: