Szymon Pawlica

Codzienność Szymona Pawlicy to nie tylko praca przy biurku. To również trasa – busik wypełniony pieczywem i produktami spożywczymi, odwiedziny w miejscach, gdzie pomoc jest naprawdę potrzebna. Sam mówi o tym zwyczajnie, bez patosu.

– „Mogę wrzucić pieniądze do koszyka na mszy, na jakiejś zbiórce, ale to jest trochę anonimowe. A tutaj spotykam się z osobą, która rzeczywiście potrzebuje pomocy. To już nie są ludzie anonimowi, to już jest pan Michał, pan Zbyszek…” – mówi.

To, co robi, pozwala mu nie tylko pomagać, ale i lepiej rozumieć sytuacje ludzi, z którymi Caritas pracuje na co dzień. Jak dodaje, dobro ma to do siebie, że potrafi się rozprzestrzeniać.

– „Brzydko mówiąc – zaraza. Taka pozytywna zaraza, jeden drugiego zaraża dobrocią.”

Szymon widzi, że bardzo często ci, którzy kiedyś otrzymali wsparcie, później sami włączają się w pomaganie. W tym sensie jego codzienne działania – choć pozornie proste – uruchamiają coś większego.